دانلود آلبوم محمدرضا منصوری داد از جدایی

میدانم آرامی بی من میدانی بی تابم بی تو
دلبازی دریایی بی من دلتنگم مردابم بی تو
اگر عذاب تو منم تو بعد از این به دیدنم نیا نیا
اگر گذشته ای برو فقط به حرف این و آن نمان نمان
اگر در آتش توام میان شعله های من برقص نترس
از عاشقانه هایمان برای غم ترانه ای نخوان نخوان
تنهایی دنیایی دارد از دنیا بد دیدم بی تو
میدانی در قلبم غم بود هر جایی خندیدم بی تو

ای شب روشن گفتی از رفتن رد شدی آهسته آهسته از من
شعر زیبایی شهر تنهایی من نمیپرسم که بی من کجایی
آخرین دیدار شوق بی تکرار قاب عکسی عاشق بر قلب دیوار
چشم از این دنیای دل مرده بردار آخرین دیدار
گم شدم هر بار زیر این آوار دل به این رویای آلوده نسپار
زندگی تا بوده این بوده انگار آخرین دیدار
گریه پناه غربت ما بود با دل آزرده این درد آشنا بود
حال ما بد بود فرصتم کم بود سهم ما از هم از این دنیا غم بود

گریه های تو مرا میکشد ای خنده من / به تو‌ باید برسد بغض پناهنده من
سر بزن نیمه شبی بی خبر از عشق به من / به من و شانه ای از عطر تو آکنده من
از دلم دور نشو فرصت دیوانگی ام / که نباید برود فکر تو از زندگی ام
در غمم غرق نشو حال پریشانی من / به تماشا بنشین لحظه ویرانی من
ای همه فاصله از فرصت دیدار بگو / اگر آزار تو ام از غم آزار بگو
چیزی از این من دیوانه اگر یادت نیست / بنشین حرف بزن از در و دیوار بگو

از خیالت اثری نیست که نیست از جنونت خبری نیست که نیست
به خودت راست بگو از دل من دل دیوانه تری نیست که نیست
پشت لبخند تو آهم مانده بر تنت رد نگاهم مانده
بی تو تنهایی من تنها نیست غم تو‌ چشم به راهم مانده
اشک تو حال بد باران است چشم تو پنجره زندان است
دوستم داری و از من دوری عشق در قلب تو سرگردان است
عشق پایان جدایی ها نیست عشق مانند خودت زیبا نیست
آخرین فرصت دیدار انگار جز تماشای تو در رویا نیست
شبی از شدت این دلتنگی صبرم از درد تو‌ سر می آید
این همه دوری و‌ انکار فقط از دل سنگ‌ تو ‌بر می آید

ای کاش که رویای تو از من نگریزد / یا اینکه غمت خون مرا بی تو‌ بریزد
آمد پی دلداری و ویران شد و برگشت / هر کس که به تنهایی من بی تو سری زد
دوباره سر نزن به زخم قلب من / که فرصت دوباره ای نیست
به دیدنم نیا که عاشقی به جز / جنون نیمه کاره ای نیست
راه نفسم را گره بغض تو بسته / شب شیشه این پنجره را بی تو شکسته
سرمای زمستان تو افتاده به جانم / روی همه خاطره ها برف نشسته

نه فقط قلب من از خاطره ها میگیرد / با خداحافظی ات قلب خدا میگیرد
مرگ خاموش من است این که صدایت نزنم / بی صدا دوری تو جان مرا میگیرد
کوچه ها پنجره ها منظره ها غمگینند / شهر را بعد تو‌اندوه فرا میگیرد
بغض دلتنگی ابر است که باران شده است / اشک من با غم عشق تو بها میگیرد
با غمت با نفست در قفست آزادم / نیستی و نفس ثانیه ها میگیرد
عشق را حوصله را خاطره را دنیا را / روزگار از من بی تو همه را میگیرد

میشد که از دلشوره هایم با خبر باشی / وقتی زمین خوردم برایم بال و پر باشی
دنیای من میشد کمی دیوانه تر باشی / چیزی تو از حال پریشانم نمیدانی
از آتش افتاده بر جانم نمیدانی / تاوان عشق این است می دانم نمیدانی
این چشم باران خورده را باورنکن / این خاطر آزرده را باور نکن
گفتی صبوری میکنی دیدی نشد / این خاطرات مرده باور نکن
من با سکوتت با صدایت زندگی کردم / من در جهان چشم هایت زندگی کردم
من بارها مردم از این تنها شدن اما / ماندم به تنهایی برایت زندگی کردم

عشق تو حال دیگری دارد دلتنگی ویرانگری دارد
دنیا بدون خنده های تو تنهایی زجر آوری دارد
از دورها گاهی نگاهم کن با سایه چشمت سیاهم کن
دیوانه من اشتباهم باش بی راهه من سر به راهم کن
در خلوتم دیگر صدایی نیست آواز دور آشنایی نیست
تو گم شدی یا من نمیدانم جز رد خونم ردپایی نیست

در خواب میبینم تو‌را از من خیالم را نگیر / با ترس حالم را نپرس با اشک حالم را نگیر
با این نبودن ها به عشق بی اعتمادم کرده ای / جز اشک‌ چیزی دیده ای هر بار یادم کرده ای
جز غم چه می نامی بگو دلتنگ بی دیدار را / تو ساختی دور من این زندان بی دیوار را
راحت کن از دنیا من از زندگی بیزار را / این زخم ها آزده اند این قلب بی آزار را
تو بی خبر می مانی از حال دل آشفته ام / از من چه می ماند به جز دلشوره ناگفته ام
هر روز صد بار از لب این پرتگاه افتاده ام / من بارها مردم نترس شلیک کن آماده ام

داد از جدایی بی تو تمام کوچه ها را غم گرفته
امشب کجایی امشب که این دل از همه عالم گرفته
آرام جانم دیدی چه کردی با دل بی همزبانم
ای مهربانم بی تو چگونه با غمت تنها بمانم
از دوری تو بی تابم امشب تو خوابی و من بی خوابم امشب
آتش گرفته این قلب پردرد رفتی و این غم خاکسترم کرد